پایان‌نامه‌ها

چکیده: رابطه‌ی خودکارآمدی و شادکامی با کمال‏‌گرایی دانش‌آموزان دختر دوره‌ی متوسطه‌ی شهر تهران

هدف از این پژوهش تعیین رابطه‌ی خودکارآمدی و شادکامی با کمال‌گرایی نوجوانان دختر دوره‌ی متوسطه‌ی شهر تهران بوده است. تحقیق حاضر به روش همبستگی انجام شده است. جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه‌ی شهر تهران در سال 1390 – 1391 است. برای انتخاب 150 نفر نمونه‌ی مورد نظر از بین دانش‌آموزان از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای استفاده شد. در این پژوهش از سه پرسشنامه‌ی خودکارآمدی شرر، شادکامی آکسفورد و کمال‌گرایی شوت و همکاران استفاده شده است و جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده و بررسی فرضیه‌ها از همبستگی پیرسون و روش رگرسیون چند متغیری استفاده شده است. تحلیل یافته‌ها نشان‌داد که 49% از واریانس شادکامی دختران به وسیله‌ی کمال‌گرایی مثبت و منفی به صورت معنادار تبیین می‌شود و ضرایب تآثیر کمال‌گرایی مثبت (B=0/157) و کمالگرایی منفی (B=-0/241) با توجه به آمار نشان‌ می‌دهد که این دو متغیر می‌توانند با اطمینان 99% تغییرات مربوط به شادکامی را پیش‌بینی کنند و نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین نمره‌ی کمال‌گرایی مثبت و شادکامی دختران همبستگی مثبت معنادار است (r=0/609 , P=0/025) و بین نمره‌ی کمالگرایی منفی و شادکامی همبستگی منفی معنادار وجود دارد (r=-0/414 , P<0/0001). همچنین یافته‌ها نشان داد که 59% از واریانس مربوط به خودکارآمدی نوجوانان به وسیله‌ی کمال‌گرایی مثبت و منفی به صورت معناداری تعیین می‌شود. ضرایب کمال‌گرایی مثبت (B=0/413) و کمال‌گرایی منفی (B=-0/328) با توجه به آمار نشان می‌دهد که این دو متغیر می‌توانند با اطمینان 99% تغییرات مربوط به خودکارآمدی را پیشبینی کنند و نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین نمره‌ی کمال‌گرایی مثبت و خودکارآمدی همبستگی مثبت و معنادار است (r=0/514 , P=0/043)و بین نمره‌ی کمالگرایی منفی و خودکارآمدی همبستگی منفی معنادار وجود دارد (r=-0/389 , P=0/002).